Επαναδιατύπωση του προβλήματος

Το ζήτημα δημιουργείται από τη συνείδηση και τη νοημοσύνη. Αυτό κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται πως εποπτεύει τον φυσικό κόσμο και θέτει το ερώτημα σχετικά με τη διαφορά του εγώ από τον κόσμο. Όμως αυτό είναι ένα πλαστό ζήτημα. Γιατί δεν υπάρχει σοβαρός διαχωρισμός μεταξύ εγώ και φυσικού κόσμου. Υπάρχει μόνο ο φυσικός κόσμος. Τμήμα του φυσικού κόσμου είναι ο άνθρωπος. Με το μεγαλύτερο κομμάτι του να λειτουργεί ασυνείδητα. Και μόνο ένα μικρό κλάσμα του ανθρώπου να αποτελεί τη συνείδηση και τη νοημοσύνη, το κομμάτι εκείνο που νομίζει ότι ξεχωρίζει από τον υπόλοιπο κόσμο, ενώ δεν ξεχωρίζει.

Το πρόβλημα του εγώ είναι διπλό. Από τη μία, αγνοεί συνήθως το μεγαλύτερο τμήμα της ανθρώπινης ύπαρξης που συνεχίζει να λειτουργεί έξω από την θέλησή του. Από την άλλη, το ίδιο το εγώ είναι ένας φυσικός μηχανισμός, η ίδια η φύση προβληματίζεται για τον εαυτό της χωρίς να το συνειδητοποιεί. Και να που με την πρόοδο της ανθρώπινης σκέψης φτάσαμε στη συνειδητοποίηση ότι παντού λειτουργεί η φύση, ότι δεν υπάρχουν στεγανά, ότι ο διαχωρισμός εγώ - κόσμου είναι μια ψευδαίσθηση, ότι είμαστε φύση.

Η αναζήτηση του νοήματος δεν είναι παρά άλλη μία ψευδαίσθηση, άλλος ένας μηχανισμός που δημιούργησε η φύση στα πλαίσια μιας ποικιλίας μηχανισμών που αφορούν τη ζωή στον πλανήτη μας και εμείς δεν μπορούμε παρά να συνεχίζουμε να λειτουργούμε με τρόπους που δεν επιλέξαμε και για τους οποίους δε μας πέφτει λόγος. Όλες οι επιλογές μας ήταν, είναι και θα είναι σε αυτό το πλαίσιο.